ศาลฎีกาตัดสินว่าจำเลยได้ฆ่า ส.ตายโดยเจตนาด้วยความพยาบาทมาดหมายและความดุร้ายของจำเลยตาม ม.๒๕๐ (๓) (๔) วางโทษประหารชีวิตสถานเดียว ส่วนข้อที่จำเลยรับสารภาพควรปราณีลดโทษให้ตาม ม.๕๙ หรือไม่นั้นผู้ที่ควรปราณีตามมาตรานี้ต้องรับสารภาพให้ความสัตย์ความรู้ต่อศาลให้เปนประโยชน์ในทางพิจารณาคดี แต่จำเลยนี้ฆ่า ส.ต่อหน้าประชาชนแม้จะปฏิเสธก็ไม่มีทางรอดอาญาไปได้เพราะจำนนแก่คำพะยาน คำให้การของจำเลยที่รับสารภาพไม่เปนประโยชน์แก่ทางพิจารณาไม่ควรปราณีแก่จำเลย ที่ศาลล่างทั้ง ๒ ให้ประหารชีวิตจำเลยชอบแล้ว ยืนตาม

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา