โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกู้เงินโจทก์ไป 10,000 บาท ยอมเสียดอกเบี้ยอย่างสูงตามกฎหมายและยอมรับผิดในความเสียหายในการทวงถามฟ้องร้องตามสำเนาสัญญากู้ท้ายฟ้อง นับแต่กู้เงินไปจำเลยยังไม่ได้ชำระเงินต้นและดอกเบี้ยให้ทวงถามแล้วจำเลยเพิกเฉย จึงขอให้จำเลยชำระเงินต้น 10,000 บาท ค่าดอกเบี้ยค้างชำระ 5,679 บาท และดอกเบี้ยจนกว่าจะชำระเสร็จ กับใช้ค่าเสียหายเป็นค่าทนายความ 4,000 บาทแก่โจทก์

จำเลยให้การว่า สัญญากู้ที่โจทก์นำมาฟ้องไม่ปรากฏวันที่ทำ ไม่ถูกแบบเป็นโมฆะตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 115 ใช้บังคับมิได้โจทก์กรอกข้อความในสัญญากู้เองโดยจำเลยไม่รู้เห็นยินยอม ลายมือชื่อในสัญญากู้ไม่ใช่ของจำเลย จำเลยไม่เคยรับเงินจากโจทก์ตามสัญญานี้เลย จำเลยเคยกู้เงินโจทก์ 10,000 บาท แต่ได้ชำระทั้งต้นเงินและดอกเบี้ยแล้ว จำเลยไม่ยอมคืนสัญญากู้ให้ เงินค่าทนายความ 4,000 บาท โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกร้องขอให้ยกฟ้อง

ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า จำเลยกู้เงินโจทก์ไปและยังไม่ได้ชำระเงินต้นและดอกเบี้ย ส่วนค่าจ้างทนายความโจทก์เรียกจากจำเลยไม่ได้ พิพากษาให้จำเลยใช้เงินต้น 10,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันที่ 2 สิงหาคม 2513 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จให้โจทก์

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

จำเลยฎีกา ศาลสั่งรับฎีกาเฉพาะปัญหาข้อกฎหมายที่ว่า สัญญากู้ที่โจทก์นำมาฟ้องไม่มีวันที่ที่ทำสัญญา เป็นสัญญาไม่ถูกแบบตกเป็นโมฆะหรือไม่

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม 2513 จำเลยได้กู้เงินโจทก์ไป 10,000 บาท และจำเลยได้ทำสัญญากู้เงินไม่ได้ลงวันที่ให้โจทก์ไว้ตามเอกสารหมาย จ.1 ที่โจทก์นำมาฟ้อง จำเลยยังไม่ได้ชำระเงินกู้ดังกล่าวแก่โจทก์ ศาลฎีกาเห็นว่า แม้หลักฐานการกู้ยืมเงินตามเอกสารหมาย จ.1 จะไม่ได้ลงวันที่ที่กู้ยืมไว้ก็ตาม แต่ก็มีข้อความชัดเจนว่าจำเลยได้กู้เงินโจทก์ และจำเลยได้ลงลายมือชื่อในฐานะผู้กู้เป็นสำคัญไว้แล้ว เอกสารหมาย จ.1 จึงเป็นหลักฐานการกู้ยืมตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 ซึ่งโจทก์ใช้ฟ้องร้องบังคับจำเลยได้ ไม่มีกฎหมายบังคับเรื่องแบบการทำสัญญากู้เงินไว้แต่อย่างใดสัญญากู้เงินหมาย จ.1 จึงไม่เป็นโมฆะ ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา