ได้ความว่านายสิบตำรวจ ป.กับพลตำรวจ ล.ไปที่เรือนจำเลยเพื่อจะจับ ม.น้องชายจำเลยา ซึ่งถูกหาว่าทำผิดอาชญา จำเลยบอกว่า ม.ไม่ได้อยู่ที่เรือนจำเลย แลไม่ยอมให้นายสิบตำรวจตรี ป.ยังขืนจะขึ้นบันไดเรือนจำเลย ๆ จึงเอามือกั้นไว้ ไม่ยอมให้ขึ้น ในที่สุดนายสืบตำรวจ ป.ก็ขึ้นไปบนเรือนจำเลยจนได้ แต่ก็หาพบ ม.ไม่ดังนี้

ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๑๑๘ แล ๑๕๔ ข้อ ๔ ให้จำคุก ๑ ปี

ศาลอุทธรณ์ตัดสินกลับให้ยกฟ้อง

ศาลฎีกาเห็นว่า เจ้าพนักงานชั้นนายสิบตำรวจไม่มีอำนาจเข้าค้นบ้านเรือนจำเลยได้ เพราะไม่ปรากฎว่ามีหมายจับหมายค้นของเจ้าพนักงานผู้มีอำนาจที่จะออกมอบให้ไปเช่นนี้ จำเลยจึงไม่มีผิด ทั้งไม่ได้ความว่าจำเลยได้ทำร้ายเจ้าพนักงานหรือ ม.คนร้ายอยู่ที่เรือนจำเลย จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา