จำเลยเปนหนี้ขุนราชรักษาสามีโจทก์ ซึ่งถึงแก่กรรมไปแล้วเปนเงิน ๒๔๐ บาท โดยมีหนังสือกู้ยืมกัน ต่อมาโจทก์ฟ้องเรียกเงินจำเลยต่อสู้ว่าขุนราชรักษายกหนี้ให้แล้ว โดยมีหนังสือถึงจำเลย แต่หนังสือนั้นเคลือบคลุมไม่ชัดเจน จำเลยจึงนำพะยานบุคคลเข้าสืบอธิบายหนังสือนั้น แต่หนังสือกู้ในความยึดถือของขุนราชรักษาจนถึงวันตาย

ศาลเดิมยกฟ้อง

ศาลอุทธรณ์กลับให้จำเลยใช้เงินและดอกเบี้นร้อยละ ๗ ต่อปี

ศาลฎีกาเห็นว่า การปลดหนี้ที่มีหนังสือก็ต้องทำเปนหนังสือ และต้องเขียนข้อความให้ชัดเจนเพราะจะมาล้างเอกสารฉะบับเก่าเมื่อจดหมายของขุนราชรักษาเคลือบคลุมแล้วพะยานบุคคลของจำเลยนำสืบก็ฟังไม่ขึ้น จึงให้จำเลยใช้เงินแก่โจทก์กับดอกเบี้ยร้อยละ ๓ ครึ่งต่อปี

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา