จำเลย ๔ คนนอกจาก ช.ได้พากันเข้าไปในโป๊ะลูกล่อของ ง.แล ฮ. แล้วลงอวนจะจับปลาในโปีะนั้น ง.แล ฮ.โจทก์มาพบเข้า พ.จำเลยกลับใช้ไม้ตี ฮ.บาดเจ็บ โป๊ะรายพิพาทนี้ปรากฎว่าถัดจากปีกทั้ง ๒ ข้างเข้าไปเปนวงกลมเรียกว่าลูกล่อชั้นหนึ่ง ถัดจากลูกล่อไปทางด้านตะวันออกเปนลูกขังอีกชั้นหนึ่ง ถ้าปลาเข้าไปถึงลูกขังแล้ว ปลานั้นจะออกไปไหนไม่ได้ส่วนลูกล่อนั้นปากช่องกว้าง ๒ ศอกเศษ เรือเข้าออกได้แลปลาที่ว่ายเข้าไปอยู่ในลูกล่อนั้นอาจว่ายกลับออกมาทางปีกโป๊ะไปสู่ทะเลได้ ถ้าจะจับต้องใช้อวนล้อมเปนวงจึงจะจับปลาที่อยู่ในลูกล่อได้ ดังนี้ จึงมีปัญหาว่าปลาที่อยู่ในลูกล่อจะเปนกรรมสิทธิของโป๊ะแล้วหรือยัง แลการกระทำของจำเลยจะเปนความผิดฐานลักทรัพย์หรือไม่

ศาลเดิมตัดสินว่า จำเลยนอกจาก ช.มีผิดฐานพยายามปล้นตาม ม.๓๐๑ ตอนต้นแล ๖๐ ให้จำคุกไว้คนละ ๘ ปี

ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ฉะเพาะโทษ ฉ.จำเลยให้จำคุกเพียง ๖ ปี ๘ เดือน นอกจากนี้ยืนตาม

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปลาที่อยู่ในลูกล่อนั้ยังไม่ได้อยู่ในความยึดถือหรือคุ้มครองของโจทก์ เพราะปลาอาจว่ายกลับไปสู่ท้องทะเลได้ จึงยังไม่เปนกรรมสิทธิของโจทก์ การที่จำเลยเข้าไปจับปลาในลูกล่อก็เปนแต่ล่วงสิทธิในทางแพ่ง ยังไม่เปนความผิดฐานลักทรัพย์ เมื่อจำเลยยังไม่ผิดในฐานพยายามลักทรัพย์แล้ว ความผิดฐานพยายามปล้นก็ยังไม่เกิดขึ้นแต่ส่วน พ.จำเลยนั้นคงมีผิดฐานทำร้ายร่างกายตาม ม.๒๕๔ จึงให้จำคุกไว้ ๑ ปี แลให้จำคุก ภ. และ ฉ.จำเลยอีกคนละ ๘ เดือนฐานพยายามทำร้าย ง.

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา