เดิมศาลจังหวัดสตูลได้ตั้งจำเลยเป็นผู้จัดการมฤดกของ ภ.โดยพวกทายาททั้งโจทก์ด้วยยินยอมและตกลงให้ศาลแต่งตั้งจำเลย ต่อมาโจทก์ฟ้องขอให้ศาลแพ่งห้ามไม่ให้จำเลยแบ่งมฤดกที่ดินในพระนครและขอให้ศาลแสดงว่ามฤดกที่ดินดังกล่าวแล้วครแบ่งตามกฎหมายลักษณะมฤดก

ศาลแพ่งตรวจฟ้องและสำเนาคำสั่งของศาลจังหวัดสตูลแล้วสั่งว่าศาลแพ่งไม่มีอำนาจรับฟ้องคดีนี้ไว้พิจารณาเพราะเป็นคดีพิพาทด้วยประเพณีในศาสนาอิศลาม เมื่อโจทก์เห็นว่าผู้จัดการมฤดกจะต้องจัดแบ่งมฤดกอย่างไรก็ชอบที่จะนำคดีไปว่ากล่าวยังศาลจังหวัดสตูล จึงมีคำสั่งให้คืนฟ้องให้โจทก์ไปยื่นให้ถูกศาล

โจทก์อุทธรณ์ฎีกาต่อมา

ศาลฎีกาตัดสินคดีเรื่องนี้เกิดขึ้นในระหว่างผู้ถือสาสนาอิศลามในจังหวัดสตูลศาลจังหวัดจีงมีอำนายเหนือคดีนี้ อำนาจศาลสตูลนั้นเป็นไปตามสารตราของกระทรวงยุตติธรรมซึ่งได้รับพระบรมราชโองการแล้วจึงมีผลเท่ากับกฎหมาย การที่มฤดกบางอย่างอยู่ในจังหวัดพระนครไม่เป็นเหตุจำเลยอำนาจศาลสตูลในเรื่องนี้อย่างใด ศาลแพ่งไม่รับฟ้องชอบแล้ว ยืนตาม

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา