โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้ปืนยิง ข.กะสุนปืนถูกตาตุ่มแลชนเท้ามีบาดเจ็บ โดยจำเลยมีเจตนาพยายามที่จะฆ่า ข.ให้ถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตาม ม.๒๔๙ -๖๐

ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยมิได้มีเจตนาจะยิง ข.แต่บังเอิญปืนได้ลั่นไปถูก ข.มีบาดเจ็บโดยความประมาทของจำเลย

ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยควรมีผิดตามมาตรา ๓๓๘ ข้อ ๒ แต่ตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๑๕๘-๑๙๒ ตามทางพิจารณาที่ได้ความหาได้มีปรากฎในฟ้องโจทก์ไม่ จึงพิพากษาให้ยกฟ้อง

ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยมีผิดตามมาตรา ๒๕๔ ให้จำคุกจำเลย ๖ เดือน

ศาลฎีกาตัดสินกลับศาลอุทธรณ์แลพิพากษายืนตามศาลชั้นต้น ที่วินิจฉัยว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา ๓๓๘ ข้อ ๒ แต่โจทก์ไม่ได้ฟ้องในฐานนั้น จึงต้องยกฟ้องโจทก์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา