โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยทั้งหมดออกจากห้องซึ่งโจทก์มีสิทธิการเช่าและโจทก์ให้จำเลยอาศัยอยู่ แต่จำเลยก่อความรำคาญแก่โจทก์เสมอ

จำเลยที่ 1, 4, 6 ขาดนัดยื่นคำให้การ

จำเลยที่ 2, 3, 5, 7, 8 ต่อสู้ว่า จำเลยเหล่านี้กับโจทก์ได้ร่วมกันเช่าห้องนี้มา โดยช่วยออกเงินกินเปล่าและค่าเช่าด้วยกันมิได้อาศัยห้องพิพาทต่อโจทก์

ศาลชั้นต้นฟังว่า พวกจำเลยเป็นผู้เช่าห้องพิพาทและมีส่วนออกเงินด้วย โจทก์ลงชื่อในสัญญาเช่าแทนจำเลยและโจทก์ออกไปอยู่ที่อื่นนานแล้ว พิพากษายกฟ้องโจทก์

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ขับไล่จำเลยที่ 1, 4, 6 นอกจากนี้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น

โจทก์ฎีกา

ในส่วนที่เกี่ยวกับข้อกฎหมายที่โจทก์ฎีกาว่า การที่ศาลยอมให้จำเลยนำสืบว่าจำเลยเป็นผู้เช่าด้วย เป็นการสืบเพิ่มเติมเอกสาร(สัญญาเช่าห้องพิพาท) ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 94 นั้น ศาลฎีกาเห็นด้วยกับศาลอุทธรณ์ที่วินิจฉัยว่าไม่เป็นการสืบแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาเช่า แต่เป็นการนำสืบว่าโจทก์ทำสัญญาเช่าห้องพิพาทในฐานะเป็นตัวแทนของจำเลย ไม่ต้องห้าม

พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา