คดีนี้ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ลงโทษจำเลยฐานปล้นทรัพย์ตามมาตรา ๓๐๑

จำเลยฎีกา

ปรากฎว่าจำเลยฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เมื่อวันที่ ๓ ตุลาคม พ.ศ. ๒๔๗๙ แลมายื่นฎีกาเมื่อวันที่ ๓ พฤศจิกายน พ.ศ.๒๔๗๙

โจทก์คัดค้านว่าฎีกาจำเลยขาดอายุความ

ศาลฎีกาเห็นว่าตามประมวลพิจารณาอาญา ม.๒๑๖ มีข้อความและมุ่งหมายให้ถือเอาวันอ่านคำพิพากษาเป็นวันอันเป็นเหตุให้เริ่มมีการนับอายุความ มิใช่ให้ถือเอาเป็นวันคำณวนเข้าในกำหนดอายุความด้วย ส่วนจะเริ่มคำณวนวันใดเข้าในกำหนดอายุความนั้นมีบัญญัติไว้ในประมวลแพ่ง ฯ ม.๑๕๖ แล้ว เห็นว่าตามมาตรา ๑๕๙ คดีนี้ต้องถือเอากำหนดวันในเดือนตุลาคม คำณวนอายุความ คือแต่วันที่ ๔ ตุลาคม ถึงวันที่ ๓ พฤศจิกายน เป็นเวลา ๓๑ วัน ฎีกาจำเลยจึงไม่ขาดอายุความ พิพากษาให้ลงโทษจำเลยโดยฟังข้อเท็จจริงยืนตามศาลอุทธรณ์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา