โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับนายกุ้ยฮี แซ่ตั้ง ร่วมกันออกเช็ครวม 3 ฉบับ โดยนายกุ้ยฮีเป็นผู้สั่งจ่าย จำเลยเป็นผู้ประทับตรายี่ห้อร้าน ทั้งนี้ โดยมีเจตนาจะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค และขณะออกเช็คไม่มีเงินอยู่ในบัญชีอันจะพึงใช้เงินได้ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค

จำเลยให้การปฏิเสธว่าไม่รู้เห็นในการออกเช็คตามฟ้อง นายกุ้ยฮีเป็นผู้ออกเช็ค ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิดตามฟ้อง จำคุก 8 เดือน

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยไม่ได้ร่วมกระทำผิดกับนายกุ้ยฮีผู้เสียหายมิได้แจ้งความเอาโทษแก่จำเลยภายในกำหนดอายุความสิทธินำคดีมาฟ้องย่อมระงับ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง พิพากษากลับ

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่า คำร้องทุกข์ของผู้เสียหายในรายงานเบ็ดเสร็จประจำวันกล่าวเพียงว่า ผู้แจ้งได้รับเช็คเงินสดจากนายกุ้ยหลี แซ่ตั้ง เจ้าของร้านตั้งกุ้ยหลี เป็นเช็คธนาคารนครหลวงไทย จำกัด สาขาปากน้ำโพหมายเลข 023586 เงิน 60,000 บาท เช็คหมายเลข 038761 เงิน 40,000 บาท และเช็คหมายเลข 038762 เงิน 1,000 บาท ผู้แจ้งไปขอรับเงินจากธนาคาร ธนาคารแจ้งว่าเงินในบัญชีไม่พอจ่าย ผู้แจ้งจึงรู้ว่านายกุ้ยหลีเจ้าของร้านตั้งกุ้ยหลีออกเช็คโดยเจตนาจะไม่ให้มีการชำระเงินตามเช็คนั้น จึงแจ้งความไว้เป็นหลักฐานในคำร้องทุกข์ไม่ปรากฏว่า ผู้เสียหายกล่าวหาระบุชื่อจำเลยว่าได้ร่วมกันกับนายกุ้ยหลีออกเช็ครายพิพาท การแจ้งความร้องทุกข์ของผู้เสียหายไม่เป็นคำร้องทุกข์อันจะเป็นการแสดงเจตนาให้เห็นว่า ผู้เสียหายประสงค์จะให้จำเลยรับโทษด้วย ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2(7) และ 123 เมื่อผู้เสียหายไม่ร้องทุกข์กล่าวโทษจำเลยภายในสามเดือนนับแต่วันที่รู้เรื่องความผิดและรู้ตัวผู้กระทำความผิด คดีเป็นอันขาดอายุความ สิทธินำคดีมาฟ้องของโจทก์ย่อมระงับไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 39(6) โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา