ได้ความว่า ท. จำเลยเป็นเจ้าของปืนคาบศิลาโดยได้รับอนุญาตแล้ว ได้ไปจ้าง ล. จำเลยเปลี่ยนปืนคาบศิลาให้เป็นปืนแก๊ป ก่อนจะไปจ่าง ท. ได้ถามสารวัตร์อำเภอแล้วว่าทำได้ และเมื่อทำเสร็จก็ไปขอแก้ทะเบียนที่อำเภอเสร็จแล้ว ส่วน ล. เป็นผู้มีใบอนุญาตให้ซ่อมแซมปืนได้

ศาลชั้นต้นลงโทษ ล .จำเลยผู้เดียวเพราะเห็นว่าเป็นการทำขึ้นใหม่ มิใช่ซ่อมแซมตาม ม. ๒๒ แห่ง พรบ อาวุธปืนส่วน ท.จำเลยให้ยกฟ้อง ปืนของกลางไม่ริบ

ศาลฎีกาเห็นว่า ม. ๖๔ เป็นการจ้างหรือวานให้กระทำผิด ซึ่งถ้าผู้ถูกจ้างหรือวานให้กระทำได้กระทำลงไปแล้ว จะต้องเป็นผิดต่อกฎหมายอาญา คดีนี้ ท.จ้าง ล. ให้ทำปืนมิได้จ้างให้กระทำผิด จะสงเคราะห์เข้าใน ม. ๖๔ มิได้ เมื่อ ท.หาความผิดมิได้ ปืนของกลางจึงไม่มีเหตุที่จะต้องถูกริบศาลอุทธรณ์ตัดสินมาชอบแล้วจึงยืนตามพร้องทั้งยก ฎีกาโจทก์ด้วย

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา