คดีได้ความว่าโจทก์ในคดีนี้ฟ้องขอแบ่งทรัพย์มฤดกหมื่นโชติพันธามาตย์ อ้างว่าโจทก์จำเลยเป็นภรรยาหมื่นโชติฯ เด็กหญิงแฉล้มเป็นบุตร์หมื่นโชติ ฯ เกิดด้วยโจทก์

ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าเด็กหญิงแฉล้มเป็นบุตร์หมื่นโชติฯ จริง จึงพิพากษาให้แบ่งมฤดกภาคญาติให้

จำเลยฎีกาว่าโจทก์มิใช่ภรรยาและเด็กหญิงแฉล้มมิใช่บุตร์ผู้วายชนม์ และว่าศาลควรแบ่งมฤดกภาคญาติให้แก่บุตร์จำเลยด้วย

ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงเช่นเดียวกับศาลอุทธรณ์ว่า เด็กหญิงแฉล้มเป็นบุตร์หมื่นโชติฯ จริง ส่วนข้อที่จำเลยคัดค้านในเรื่องศาลไม่แบ่ง มฤดกหมื่นโชติ ฯ ให้แก่บุตร์จำเลยนั้น เห็นว่าบุตร์จำเลยมิได้ร้องขอรับส่วนแบ่งตาม พ.ร.บ.แก้ไขมฤดก ร.ศ. ๑๒๑ ศาลมีอำนาจไม่แบ่งมฤดกให้แก่ผู้ที่มิได้ร้องขอ และตามประมวลแพ่งฯ ม.๑๗๔๙ ก็บัญญัติห้ามมิได้แบ่งมฤดกให้แก่ผู้ที่มิใช่คู่ความในคดี หรือผู้ที่มิได้ร้องขอรับส่วนแบ่ง จึงให้ยกฎีกาจำเลย ยืนตามศาลอุทธรณ์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา