โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยได้รับอนุญาตให้เป็นผู้จำหน่ายสุราได้ซื้อสุรากลั่นแม่โขงปลอม 35 ดีกรี (บางยี่ขัน) จากผู้ไม่มีสิทธิขายจำนวน 6 ขวด โดยรู้ว่าเป็นสุรากลั่นที่ทำฝ่าฝืนกฎหมายโดยไม่ได้รับอนุญาตจากอธิบดีกรมสรรพสามิต หรือผู้รักษาการแทน และแล้วจำเลยบังอาจนำออกแสดงเพื่อขายในร้านค้านั้น และขายไปแล้วครึ่งขวดขอให้ลงโทษตามกฎหมายสุรา

จำเลยให้การรับสารภาพ

ศาลอาญาพิพากษาว่าจำเลยผิดฐานซื้อหรือมีไว้ในครอบครองซึ่งสุรามิชอบด้วยกฎหมายตามพระราชบัญญัติสุรา พ.ศ. 2493 มาตรา 31,32 (ที่แก้ไขโดยพระราชบัญญัติสุรา (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2497) ปรับ 800 บาท ลดกึ่งหนึ่งฐานรับสารภาพปรับ 400 บาท ไม่เสียให้จัดการตามกฎหมายอาญา มาตรา 18 ของกลางริบ ส่วนคำขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติสุรา ฉบับที่ 2 พ.ศ. 2497 มาตรา 40 ทวิ เพราะจำเลยผู้ได้รับอนุญาตขาย ซื้อสุราจากผู้ไม่มีสิทธิขายได้โดยชอบด้วยกฎหมายนั้นเห็นว่าความประสงค์มาตรานี้เป็นเรื่องที่ซื้อสุราที่ชอบด้วยกฎหมายไม่ใช่ซื้อสุราผิดกฎหมายเพราะสุราผิดกฎหมายไม่มีผู้ใดมีสิทธิจะขายได้ จึงให้ยกเสีย

โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

โจทก์ฎีกาต่อมา

ศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาคดีนี้แล้วเห็นพ้องด้วยข้อวินิจฉัยของศาลทั้งสอง ในปัญหาข้อกฎหมายนี้เพราะสุราที่ผิดกฎหมายไม่มีผู้ใดมีสิทธิขายได้ กรณีจึงไม่เข้าอยู่ในข่าย มาตรา 40 ทวิ ฎีกาฟังไม่ขึ้น

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา