โจทก์ฟ้องจำเลย 3 คน ฐานร่วมกันทำสุราและมีเครื่องกลั่นสำหรับทำสุราไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต และร่วมกันมีสุราแช่สุรากลั่นไว้ในครอบครองโดยฝ่าฝืนกฎหมาย โดยรู้เป็นสุราที่ทำขึ้นโดยไม่ได้รับอนุญาตขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติสุรา พ.ศ.2493 มาตรา 5, 30, 32, 45 พระราชบัญญัติสุรา (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2497 มาตรา 4, 6 และริบของกลาง

จำเลยที่ 2 ให้การรับสารภาพ

จำเลยที่ 1 และที่ 3 ให้การปฏิเสธ ศาลสั่งจำหน่ายคดีสำหรับจำเลยที่ปฏิเสธเพื่อให้โจทก์ฟ้องเป็นคดีใหม่

ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่าฟ้องเฉพาะฐานทำสุราโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 158 ลงโทษจำเลยไม่ได้ คงพิพากษาลงโทษจำเลยที่ 2 ฐานมีเครื่องกลั่นสำหรับทำสุรา มีสุราแช่ มีสุรากลั่น ฯลฯ ริบของกลาง

โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยที่ 2 ฐานทำสุราโดยไม่ได้รับอนุญาตอีกกระทงหนึ่ง

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องของโจทก์ได้กล่าวถึงการกระทำที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิด รวมทั้งสิ่งของที่เกี่ยวข้องด้วย ถูกต้องครบถ้วนตามที่มาตรา 5บัญญัติไว้และพอสมควรที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว การที่มิได้ระบุว่าสุราที่กระทำเป็นสุราแช่หรือมิใช่นั้น ไม่เป็นเหตุขัดข้องในการกำหนดโทษจำเลยตามมาตรา 30 กล่าวคือ ถ้าได้ความว่าสุราที่ทำขึ้นเป็นสุราแช่ก็ลงโทษตามมาตรา 30 ตอนท้าย หากไม่ได้ความเช่นนั้น ก็ลงโทษได้ตามมาตราเดียวกันตอนต้น ไม่จำเป็นต้องระบุในฟ้องว่าสุรานั้นเป็นสุราแช่หรือมิใช่ ฟ้องของโจทก์จึงชอบด้วยกฎหมาย และข้อหาดังกล่าวจำเลยที่ 2 รับสารภาพ โดยไม่มีข้อต่อสู้ว่าสุราที่ทำขึ้นนั้นเป็นสุราแช่จึงฟังได้ว่าจำเลยทำสุราฝ่าฝืนกฎหมายตามฟ้อง ไม่มีประเด็นที่จะวินิจฉัยว่าสุรานั้นเป็นสุราแช่อันจะมีโทษตามมาตรา 30 ตอนท้ายหรือไม่

พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 2 มีความผิดตามพระราชบัญญัติสุรา พ.ศ. 2493 มาตรา 5, 30 พระราชบัญญัติสุรา (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2497มาตรา 4 อีกกระทงหนึ่ง ฯลฯ

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา