จำเลยเคยตอ้งโทษมาครั้งหนึ่งแล้วฐานขายอาหารไม่ปกปิดตาม พรบ โรงติดต่อ ๒๔๗๗ ถูกปรับ ๒ บาท มาครั้งนี้จำเลยถูกลงโทษฐานชิงทรัพย์ โจทก์จึงขอให้เพิ่มโทษจำเลยฐานไม่เช็ดหลาบด้วย

ศาลอุทธรณ์ พิพากษาว่า โทษฐานขายอาหารไม่ปกปิดนี้ ตาม พรบ โรคติดต่อฉะบับที่ ๒ พ.ศ. ๒๔๗๙ ม. ๑๘ ยกเลิกกำหนดโทษเก่าและให้กำหนดโทษใหม่เป็นความผิดเพียงฐานลหโทษชั้น ๔ ศาลอุทธรณ์จึงไม่เพิ่มโทษจำเลยโดยอาศัย ม. ๘ แห่งกฎหมายอาญา

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาตัดสินว่า ม. ๘ ใช้เทียบเคียงไม่เพิ่มโทษจำเลยในคดีนี้ได้ ให้ยกฎีกาโจทก์เสีย

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา