โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยมีไม้ยาง ไม้เคี่ยม ซึ่งเป็นไม้หวงห้ามแปรรูปแล้ว จำนวนเกินกว่า ๐.๒๐ ลูกบาศก์เมตรา ไว้ในครอบครองโดยจำเลยสั่งซื้อจากโรงเลื่อยไม้จังหวัดปราจีนบุรี และจำเลยตั้งโรงค้าไม้จำหน่ายไม้ดังกล่าวโดยมิได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษและริบไม้ของกลาง จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิดตามฟ้อง ลงโทษจำคุก ๒ เดือน ปรับ ๒,๐๐๐ บาท โทษจำคุกรอการลงโทษกำหนด ๑ ปี ริบไม้ของกลาง

จำเลยอุทธรณ์ว่า ไม่ควรริบไม้ของกลางเพราะเป็นไม้ที่จำเลยซื้อมาโดยชอบ มีใบเบิกทางกำกับโดยถูกต้องจึงมิใช่ไม้ที่ได้มาหรือมีไว้เนื่องจากการกระทำความผิดต่อพระราชบัญญัติป่าไม้ ความผิดของจำเลยอยู่ที่ไม่ได้ขออนุญาตมี และขายเท่านั้น

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่า แม้ไม้ของกลางจำเลยจะได้ซื้อมาโดยชอบหรือไม่ก็ตาม แต่จำเลยนำมาไว้จำหน่ายในโรงค้าไม้แปรรูปซึ่งจำเลยตั้งขึ้นโดยยังไม่ได้รับอนุญาตตามพระราชบัญญัติป่าไม้แล้ว ไม้ของกลางจึงเป็นไม้ที่มีไว้เนื่องจากการกระทำผิดต่อพระราชบัญญัติป่าไม้ ฯ ฐานตั้งโรงค้าไม้แปรรูปโดยไม่ได้รับอนุญาต ต้องริบ ตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ.๒๔๘๔ มาตรา ๗๔ พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา