กรณีสืบเนื่องมาจากจำเลยถูกฟ้องขอให้ลงโทษในความผิดต่อพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ ระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้น นางอมรรัตน์ กิติรัตน์ ยื่นคำร้องขอให้ปล่อยตัวจำเลยชั่วคราวโดยมีประกัน ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ประกันราคา 30,000 บาท วันที่ 29 พฤษภาคม 2522 ซึ่งเป็นวันนัดสืบพยานโจทก์ ผู้ประกันยื่นคำร้องว่าจำเลยไม่มาแต่ให้พี่ชายมาแจ้งว่า จำเลยควบคุมรถยนต์ไปต่างจังหวัดเครื่องยนต์ขัดข้องขณะเดินทางกลับเข้าใจว่าจำเลยเดินทางมาไม่ทันเวลานัดของศาล จึงขอเลื่อนการพิจารณา ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้เลื่อน และถือว่าผู้ประกันผิดสัญญาประกัน ปรับผู้ประกัน 30,000 บาท

ต่อมาวันที่ 4 มิถุนายน 2522 ผู้ประกันยื่นคำร้องว่า เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม 2522 จำเลยถูกเจ้าพนักงานตำรวจจับกุมตัวในคดีอื่นและศาลสั่งขังระหว่างสอบสวน ขอให้เบิกตัวจำเลยมาเพื่อให้นายประกันส่งตัวจำเลย เมื่อศาลเบิกตัวจำเลยและออกหมายขังในคดีนี้แล้ว ผู้ประกันยื่นคำร้องขอให้ระงับการปรับฐานผิดสัญญาประกัน หรือปรับในสถานเบาที่สุด

ศาลชั้นต้นสั่งว่า ผู้ประกันรายงานศาลไม่ตรงกับความจริง จึงลดค่าปรับให้เหลือปรับ 3,000 บาท

ผู้ประกันอุทธรณ์ขอให้ระงับการปรับหรือลดค่าปรับลงอีก

ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกคำสั่งศาลชั้นต้นให้ปรับผู้ประกัน

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในวันนัดพิจารณา 3 ครั้งก่อนหน้านี้จำเลยมาศาลทุกนัดแต่พยานโจทก์มาศาลไม่พร้อม ศาลจึงต้องเลื่อนการพิจารณาไปครั้นเมื่อศาลเลื่อนการสืบพยานโจทก์ไปวันที่ 29 พฤษภาคม 2522 เวลา 8.30 นาฬิกา จำเลยไม่มาศาล ต่อมาปรากฏว่าเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม 2522 จำเลยถูกเจ้าพนักงานตำรวจจับกุมในข้อหามียาเสพติดให้โทษไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต แล้วถูกพนักงานสอบสวนควบคุมตัวไว้สอบสวนตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ดังนี้ จึงเห็นว่าการที่จำเลยไม่มาศาลในวันที่ 29 พฤษภาคม 2522 ไม่ใช่เป็นเรื่องที่ผู้ประกันจงใจไม่ปฏิบัติตามนัดของศาลแต่ผู้ประกันนำตัวจำเลยมาส่งศาลไม่ได้ เพราะจำเลยถูกเจ้าพนักงานสอบสวนควบคุมตัวอยู่ ส่วนคำร้องขอเลื่อนการพิจารณาของผู้ประกันซึ่งไม่ตรงกับความจริงนั้น ผู้บอกกับผู้ประกันอาจไม่ทราบความจริงเกี่ยวกับจำเลยก็ได้ ฉะนั้น จึงถือว่าผู้ประกันผิดสัญญาประกันไม่ได้

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา