โจทก์ฟ้องว่า โจทก์จำเลยเป็นสามีภริยากันมา 11 ปี ไม่จดทะเบียนโจทก์เป็นคนต่างด้าว ไม่สามารถมีกรรมสิทธิ์ในที่ดินและห้องแถวได้โจทก์ซื้อที่ดินโฉนดที่ 5775 และห้องแถว 10 ห้อง ราคา 120,000 บาท โดยให้นายตี๋ แซ่เจีย ลูกพี่ลูกน้องของโจทก์เป็นผู้รับโอนไว้และสร้างห้องแถวลงอีก 1 ห้อง นายตี๋ไปประกอบอาชีพต่างจังหวัดโจทก์จึงให้นายตี๋โอนโฉนดพร้อมด้วยห้องแถวให้แก่จำเลย บัดนี้โจทก์จำเลยอยู่ร่วมกันไม่ได้ ขอให้ศาลบังคับแบ่งที่ดินโฉนดที่ 5775 ราคา 200,000 บาท ห้องแถว 11 ห้อง ราคา 66,000 บาท ให้โจทก์ ครึ่งหนึ่งโดยแบ่งให้ 133,000 บาท

จำเลยให้การว่า ทรัพย์ที่โจทก์ฟ้องเป็นของจำเลยผู้เดียวซื้อมาด้วยเงินส่วนตัวของจำเลย

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ให้โจทก์จำเลยมีกรรมสิทธิ์ร่วมกันในทรัพย์รายพิพาทครึ่งหนึ่ง ให้โจทก์จำเลยประมูลราคากัน ถ้าไม่ตกลงก็ให้ขายทอดตลาดแบ่งเงินที่ขายได้คนละครึ่ง

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์ไม่มีสิทธิในทรัพย์พิพาท พิพากษากลับให้ยกฟ้อง

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฟ้องขอแบ่งทรัพย์พิพาทครึ่งหนึ่งซึ่งเป็นที่ดินกับห้องแถวส่วนควบในที่ดินอันเป็นลักษณะกรรมสิทธิ์รวมระหว่างโจทก์จำเลยได้มาระหว่างอยู่กินร่วมกันแต่ฟ้องโจทก์เองกลับบรรยายมาว่าโจทก์เป็นคนต่างด้าว ไม่สามารถมีกรรมสิทธิ์ในที่ดินและห้องแถวได้การที่โจทก์เอาชื่อผู้อื่นใส่ในโฉนดแทนโจทก์ จึงหาก่อให้โจทก์มีสิทธิในทรัพย์พิพาทแต่ประการใดไม่ โจทก์จึงไม่ใช่เจ้าของผู้มีกรรมสิทธิ์ร่วมกับจำเลยในทรัพย์พิพาท ไม่มีสิทธิขอแบ่งทรัพย์พิพาทปัญหาเกี่ยวกับกรรมสิทธิ์ของโจทก์ในทรัพย์พิพาทดังกล่าว เป็นข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน ศาลยกขึ้นวินิจฉัยได้ พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา