โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำสัญญาจะขายที่ดินและสิ่งปลูกสร้างให้แก่โจทก์โดยโจทก์ชำระเงินบางส่วนให้จำเลย จำเลยยอมให้โจทก์เข้าครอบครองทรัพย์สินได้ทันที ต่อมาจำเลยไม่สามารถจัดการโอนกรรมสิทธิ์ให้แก่โจทก์ได้ จึงขอให้ศาลบังคับ

จำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า ได้ทำสัญญาตามฟ้องจริง แต่การโอนกรรมสิทธิ์ไม่อาจกระทำได้โดยไม่ใช่ความผิดของจำเลย โจทก์มีหนังสือบอกเลิกสัญญาดังกล่าวและจำเลยมีหนังสือตอบรับการบอกเลิกสัญญาแล้ว แต่ต่อมาจำเลยยังได้ให้โอกาสแก่โจทก์โดยมีหนังสือให้โจทก์นำเงินที่เหลือมาชำระใน 7 วัน จำเลยจะโอนที่ดินและสิ่งปลูกสร้างให้โจทก์ไม่ปฏิบัติตาม โจทก์ไม่ยอมออกจากที่ดิน ทำให้จำเลยได้รับความเสียหาย จึงขอให้บังคับโจทก์ออกจากที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง และใช้ค่าเสียหายแก่จำเลย

โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า จำเลยเป็นฝ่ายผิดสัญญา

ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า โจทก์จำเลยยังไม่ได้เลิกสัญญากัน พิพากษาให้จำเลยไปจัดการโอนกรรมสิทธิ์ให้แก่โจทก์ และรับเงินที่ยังค้างชำระไป

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าโจทก์ได้มีหนังสือบอกเลิกสัญญากับจำเลย และจำเลยได้ตอบรับการบอกเลิกสัญญาแล้ว วินิจฉัยข้อกฎหมายว่า โจทก์จำเลยทำสัญญาจะซื้อขายที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง ต่อมาโจทก์มีหนังสือบอกเลิกสัญญา ซึ่งจำเลยก็ได้มีหนังสือตอบรับการบอกเลิกสัญญาดังกล่าว เมื่อมีการบอกเลิกสัญญากัน คู่กรณีก็กลับคืนสู่ฐานะเดิมการกระทำใด ๆ ของโจทก์จำเลยเกี่ยวกับสัญญานี้ต่อมา (จำเลยมีหนังสือให้โอกาสโจทก์นำเงินมาชำระใน 7 วัน) เป็นเพียงคำเสนอขึ้นใหม่ เมื่อไม่มีการสนองตอบ จึงไม่ก่อให้เกิดผลแต่อย่างใดโจทก์ไม่มีสิทธิบังคับให้จำเลยโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินและทรัพย์พิพาทให้แก่โจทก์

พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ ให้โจทก์ออกจากที่พิพาทและใช้ค่าเสียหายแก่จำเลย ให้จำเลยคืนเงินที่รับไปจากโจกท์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา