โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยที่ 2 ได้นำรถยนต์ของตนรับจ้างบันทุกข้าวสารของจำเลยที่ 1 ออกนอกเขตจังหวัดนครปฐมโดยมิได้รับอนุญาตขอให้ลงโทษ และริบของกลาง จำเลยที่ 1 รับสารภาพ แต่จำเลยที่ 2 ปฏิเสธว่ามิได้สมคบกับจำเลยที่ 1 เป็นแต่จำเลยที่ 1 มาจ้างรถยนต์ให้บรรทุกข้าวสารไปที่บ้านโป่งและจำเลยที่ 1 ว่ามีใบอนุญาตแล้วศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง ให้ปรับจำเลยคนละ 2,000 บาท ลดโทษจำเลยที่ 1 กึ่งหนึ่ง จำเลยที่ 2 หนึ่งในสี่คงปรับจำเลยที่ 1 1,000 บาท จำเลยที่ 2 1,500 บาท ข้าวสารรถยนต์ริบ และจ่ายเงินรางวัลนำจับ

ศาลอุทธรณ์แก้ ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 คืนรถยนต์ให้จำเลยที่ 2

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยที่ 1 มาจ้างจำเลยที่ 2 ให้บรรทุกข้าวสารไปบ้านโป่ง จำเลยที่ 2 ก็ถามว่ามีใบอนุญาตไหม จำเลยที่ 1 ว่ามีแล้ว และในวันที่บรรทุกข้าวสารรายนี้ไปก็เป็นเวลากลางวัน คดีฟังไม่ได้ว่าจำเลยที่ 2 ได้สมคบกับจำเลยที่ 1 กระทำผิดด้วย

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา