โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขนน้ำสุรา 45 ขวด มีน้ำสุรา 29.125 ลิตร จากตำบลหัวลำโพง อำเภอปทุมวัน จังหวัดพระนคร ไปยังตำบลบางทราบ ตำบลบางปลาสร้อย อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรีโดยมิได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษและริบของกลาง จำเลยรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีผิดตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน จ.ศ.1248 มาตรา 11, 12 กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 59 ปรับ 50 บาท ของกลางต่ำกว่า 10 ลิตรเท่ากับ 15 ขวดคืนจำเลย ริบเฉพาะส่วนที่เกินกว่านี้ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง ของกลางคืนจำเลยมีผู้พิพากษานายหนึ่งทำความเห็นแย้งว่าจำเลยควรมีผิดตามฟ้องและริบของกลางทั้งหมด

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่า คดีเรื่องนี้อย่างเดียวกันนี้ศาลฎีกาได้วินิจฉัยในคดีที่ 877/2492 ว่าฟ้องของโจทก์แสดงว่าจำเลยขนไปต่างตำบลซึ่งอยู่ต่างจังหวัดกัน เมื่อได้พิเคราะห์ถึงกฎหมายว่าด้วยภาษีชั้นในประกอบกับ พระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวงทบวงกรมและพระราชกฤษฎีกาจัดระเบียบราชการกรมสรรพสามิตแล้ว พึงเห็นได้ว่าการขนย้ายน้ำสุรา ดังที่โจทก์บรรยายในฟ้องนั้น เป็นการขนต่างตำบลตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน จ.ศ. 1248 มาตรา 11 และคดีเรื่องนี้เป็นเรื่องฝ่าฝืนข้อห้ามของกฎหมายที่ห้ามมิให้ขนน้ำสุรามีปริมาณเกิน 10 ลิตร โดยมิได้รับอนุญาต เมื่อจำเลยขนน้ำสุราเกินปริมาณดังกล่าวแล้ว น้ำสุราทั้งหมดรวมกันเกิดเป็นความผิด

พิพากษากลับ ให้ลงโทษจำเลยตามศาลชั้นต้น และริบสุราของกลางทั้งหมด

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา