ความว่า เดิมโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสองขายที่นาซึ่งนางกลับมารดาจำเลยทำสัญญาขายให้แก่โจทก์ ศาลอุทธรณ์ ศาลฎีกาฟังว่า ที่รายพิพาทเป็นของนางกลับ นายด้วงเป็นตัวแทนของนางกลับทำสัญญาจะขายให้โจทก์ และรับเงินมัดจำไปแล้ว ก่อนตายนางกลับได้ทำพินัยกรรมยกที่นาให้แก่นายร่วงจำเลย ๆ ผู้ได้รับที่นาไว้จากนางกลับจึงต้องปฏิบัติตามสัญญาที่นางกลับทำไว้จึงพิพากษาให้นายร่วงจำเลยจัดการขายที่พิพาทให้แก่โจทก์นายด้วงจำเลยเป็นตัวแทนไม่ต้องรับผิด ให้ยกฟ้อง โจทก์ไม่นำเงินมาชำระ ศาลได้ออกคำบังคับไปยังโจทก์ ๆ ไม่ปฏิบัติตาม ศาลจึงยึดนาของโจทก์ ๆ ร้องคัดค้านว่านายร่วงไม่มีสิทธิยึด เพราะโจทก์ได้ชำระเงินแก่นายด้วงจำเลยไปแล้ว ขอให้ถอนการยึด ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้อง

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่า เรื่องนี้ศาลได้พิพากษาให้นายร่วงจำเลยขายที่นาให้แก่โจทก์ ๆ ได้ครอบครองที่นานั้นแล้ว โจทก์มีหน้าที่ต้องชำระราคาให้แก่นายร่วงตามคำพิพากษา โจทก์กลับไปชำระให้แก่นายด้วงจำเลยซึ่งศาลได้พิพากษายกฟ้องไปแล้ว จะว่านายด้วงเป็นตัวแทนนางกลับก็ไม่ได้ เพราะนางกลับตายไปแล้ว ความเป็นตัวแทนย่อมระงับไปด้วย และทั้งนางกลับมิได้เป็นคู่ความไม่มีฐานในคดีแต่อย่างใด

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา