ได้ความว่าเจ้าทุกข์ฤางหญ้าอยู่ในสวน จำเลยและพวกฤางป่าและล้มต้นไม้อยู่ใกล้ ๆ ไม่ได้ล้มทับต้นนุ่นเจ้าทุกข์เสียหาย เจ้าทุกข์จึงต่อว่าจำเลยแล้วเกิดทุ่มเทียงกันขึ้น จำเลยว่าเจ้าทุกข์จองหอง แล้วยกมีดจะฟัน จำเลยไล่ตามไปจะทำร้ายแต่ไม่ทันโดยเจ้าทุกข์หนีเข้าบ้านเสียก่อน

ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยมิได้ตั้งใจจะทำร้ายจริงๆ ยังไม่เป็นผิดฐานพยายามทำร้ายร่างกายแต่มีผิดตาม ม.๒๖๘ วรรค ๓ ให้จำคุก ๑ เดือน

ศาลฎีกาตัดสินกลับให้ยกฟ้องโจทก์โดยวินิจฉัยว่า จำเลยมีเจตนาจะทำร้ายหรือจะ+ทำร้ายผู้เสียหาย จำเลยมิได้มีเจตนาจะขืนใจให้เจ้าทุกข์ออกไปให้พ้นจากที่เกิดเหตุหรือมิให้กระทำการใดๆ จำเลยจึงไม่ควรมีผิดฐานทำให้เสื่อมเสียอิสสระภาพตามในแห่ง ม.๔๓

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา