ได้ความว่า จำเลยใช้อาวุธขู่เจ้าทุกข์แล้วใช้กำลังอุ้มพาเจ้าทุกข์ไป

ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยเพียงแต่อุ้มพาไป มิได้ฉุดคร่า มีผิดเพียงฐานกระทำอนาจารตาม ม.๒๔๖

ศาลอุทธรณ์เห็นว่ากิริยาของจำเลยเป็นการฉุดคร่าไปเพื่อการอนาจารจำเลยมีผิดตาม ม.๒๗๖

ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์โดยวินิจฉัยว่าตาม ม.๒๗๖ กฎหมายมิประสงค์ว่าจะต้องมีการฉุดคร่าเสมอไปการที่พาไปโดยใช้กำลังก็เป็นความผิดแล้ว

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา