ได้ความว่าเจ้าพนักงานพากันไปจับสุราเถื่อนที่บ้านจำเลย ในขณะที่เจ้าพนักงานอ่านหมายจับแลโต้เถียงอยู่กับนายหยงไฮ้นั้น นายเน้ยภรรยาหนายหยงไฮ้เข้าไปในครัวกระทำให้ขวดสุราเถื่อนแตกเสีย ๑ ขวด แลเทสุราเถื่อนอีก ๑ ขวด ช.ผู้ตรวจสุราเห็นเข้าตรงเข้าแย่ง นายเน้ยได้ขว้างขวดนั้นเสีย ช.เก็บมาได้มีน้ำสุราเถื่อนเหลืออยู่ประมาณ ๑ ถ้วยตะไล ดังนี้

ศาลเดิมตัดสินปรับจำเลยทั้ง ๒ ตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นในจุลศักราช ๑๒๔๘ ม.๓๘ แลแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๖๗ ม.๓-๔ คนละ ๔๐ บาท แลจำคุกนางเน้ยตามกฎหมายอาญา ฒ.๑๒๒ อีก ๑๕ วันปรับ ๑๕ บาท แต่โทษจำคุกให้รอการลงอาญไว้ตาม ม.๔๑-๔๒

ศาลอุทธรณ์ตัดสินว่า นางเน้ยยังไม่มีความผิดตาม ม.๑๒๒ ให้ยกคำตัดสินศาลเดิมในข้อนี้เสียนอกนั้นยืนตาม

ศาลฎีกาเห็นว่า ขวดสุราเถื่อนที่นางเน้ยทุบแตกแลเททิ้งเสียก่อนที่เจ้าพนักงานได้จับมานั้นยังไม่เรียกว่าเปนของอันต้องอายัติ หรือเปนของที่เจ้าพนักงานจะพึงเรียกเอามาพิจารณาตามกฎหมายอาญามาตรา ๑๒๒ จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา