คดีนี้ โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เช่าที่ดินพิพาทจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย นายพิตรพูลได้ปลูกห้องลงในที่ดินนี้ โจทก์จึงฟ้องนายพิตรพูล ฯ ได้ตกลงประณีประนอม ยอมรื้อห้องที่ปลูกออกจากที่ดินพิพาทภายใน 3 เดือนนับแต่ผู้เช่าออกจากห้อง ถ้าผู้เช่าไม่ออกจากห้อง เป็นเรื่องที่โจทก์จะว่ากล่าวกันเองบัดนี้จำเลยไม่ยอมออกจากห้องดังกล่าวโจทก์จึงฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากห้อง

จำเลยต่อสู้ว่าได้รับความคุ้มครอง ฯลฯ

ศาลชั้นต้นพิพากษาขับไล่จำเลย

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์จะเป็นผู้เช่าที่ดินมาโดยตรงจากจุฬา ฯลฯ หรือโจทก์ได้รับโอนการเช่ามาจากคุณหญิงถนิม ก็มีผลเช่นเดียวกัน กล่าวคือจำเลยได้เข้าอยู่ในบ้านพิพาทมาก่อนที่โจทก์จะได้เข้ามาเกี่ยวข้องในที่ดินรายนี้ เมื่อโจทก์เข้าครอบครองที่เช่าไม่ได้ โจทก์ยังไม่มีสิทธิอันใดที่จะว่ากล่าวเอากับจำเลยซึ่งไม่มีนิติสัมพันธ์อันใดกับโจทก์ และอีกประการหนึ่งโจทก์ไม่ใช่เจ้าของห้องโจทก์จะฟ้องขับไล่จำเลยออกจากห้องของผู้อื่นศาลนี้เห็นว่าโจทก์ไม่มีอำนาจ ฯลฯ

จึงพิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา