โจทก์ฟ้องว่า จำเลยนำน้ำมันยาง 2 ปีบ จำนวน 40 ลิตร ถ่านไม้ 20 ปี(.60 ลูกบาศก์เมตร) อันเป็นของป่าหวงห้ามตามกฎหมาย จากบ้านลานดอกไม้ ตำบลลานดอกไม้ อำเภอเมืองกำแพงเพชร จังหวัด กำแพงเพชร เคลื่อนที่มายังประตูน้ำชัณสูตร ตำบลโพธิ์ชนไก่ อำเภอ บางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี โดยใช้เรือลำเลียงบรรทุกเคลื่อนที่ไปโดยไม่ได้รับอนุญาต และไม่มีใบเบิกทางของเจ้าพนักงานกำกับตามกฎหมายกับมีไม้สักแปรรูป 14 แผ่น .26 ลูกบาศก์เมตร ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้พ.ศ. 2484 มาตรา 39, 48, 71, 73, 74 (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2503 มาตรา 13, 17,18 พระราชกฤษฎีกากำหนดของป่าหวงห้าม พ.ศ. 2505 มาตรา 4 ฯลฯ

จำเลยให้การปฏิเสธต่อสู้คดีว่าไม่มีเจตนากระทำผิด

ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษารวมกับสำนวนที่มีจำเลยอื่นถูกฟ้องข้อหามีไม้แปรรูป จำเลยผิดฐานมีไม้แปรรูป ตามมาตรา 73 ลด 1 ใน 3จำคุกคนละ 4 เดือน ปรับคนละ 1,400 บาท โทษจำคุกรอ 2 ปี ให้ยกฟ้องข้อหานำน้ำมันยางและถ่านเคลื่อนที่ เพราะฟ้องไม่ชอบด้วย ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) ของกลางคืนจำเลย

โจทก์อุทธรณ์เฉพาะข้อหานำของป่าเคลื่อนที่

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่า ตามคำบรรยายฟ้อง โจทก์ไม่ได้บรรยายข้อเท็จจริงตามข้อ 1 หรือข้อ 2 ของพระราชบัญญัติป่าไม้ ฯ มาตรา 38 เลย กล่าวคือถ้าเป็นการนำไม้หรือของป่าที่ทำออกตามใบอนุญาต เมื่อยังไปไม่ถึงที่อันระบุไว้ในใบอนุญาต ก็ยังไม่ต้องมีใบเบิกทาง หรือถ้าการนำไม้ที่ออกโดยไม่ต้องรับอนุญาต เมื่อนำไปไม่ถึงด่านป่าไม้แรก ก็ยังไม่จำต้องมีใบเบิกทาง ตามมาตรา 39 บทบัญญัติมาตรา 38 ในส่วนนี้ให้ใช้บังคับถึงการนำไม้หรือของป่าเคลื่อนที่ต่อไปภายหลัง เมื่อโจทก์ไม่บรรยายข้อเท็จจริงตามมาตรา 38 คดีของโจทก์จึงขาดองค์ความผิดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) ฎีกาที่ 759/2503 ไม่ตรงกับคดีนี้ ฉะนั้น แม้จำเลยรับสารภาพก็ไม่มีทางลงโทษจำเลยตามฟ้องได้ อ้างนัยฎีกาที่ 341/2498

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา