โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นภริยานายเสริม สิริโยธิน และเป็นผู้รับประโยชน์จากกรมธรรม์ประกันชีวิตของบริษัทจำเลยซึ่งนายเสริมเอาประกันไว้ ต่อมานายเสริมตายด้วยโรคปอดบวม โจทก์ได้แจ้งการตายของนายเสริมและขอรับเงิน บริษัทจำเลยปฏิเสธการจ่ายเงินขอให้บังคับจำเลยชำระเงินตามสัญญาพร้อมดอกเบี้ย

จำเลยให้การว่า นายเสริมเคยเจ็บป่วยด้วยโรคสำคัญ ๆ มาก่อนและเคยขอสมัครประกันชีวิตกับจำเลยมาครั้งหนึ่งแล้ว แต่จำเลยปฏิเสธนายเสริมยื่นขอเอาประกันชีวิตครั้งนี้โดยแจ้งเท็จต่อแพทย์ผู้ตรวจสุขภาพและจำเลยว่าไม่เคยเจ็บป่วยและไม่เคยรับการปฏิเสธในการขอเอาประกันชีวิตมาก่อน หากจำเลยรู้ว่านายเสริมเคยเจ็บป่วยหรือได้รับการปฏิเสธในการขอเอาประกันชีวิตมาก่อน ก็จะไม่รับประกันชีวิตการที่นายเสริมปกปิดความจริงและแถลงข้อความอันเป็นเท็จแก่จำเลยเป็นการฉ้อฉล สัญญาประกันชีวิตจึงตกเป็นโมฆียะ จำเลยจึงปฏิเสธการจ่ายเงินและบอกล้างกรมธรรม์ประกันชีวิตกับจำเลย

ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินตามสัญญาพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาฟังว่า เมื่อผู้ตายขอประกันชีวิตกับบริษัทจำเลย ผู้ตายไม่ได้แจ้งเท็จในเรื่องสุขภาพต่อนายแพทย์ผู้ตรวจและบริษัทจำเลยถือว่าการที่ผู้เอาประกันถูกปฏิเสธการรับประกันชีวิตมาก่อนหรือไม่ไม่เป็นข้อสำคัญ ข้อสำคัญอยู่ที่ว่านายแพทย์ผู้ตรวจสุขภาพว่าสมบูรณ์ดีแล้ว ก็รับประกันชีวิตได้

วินิจฉัยว่า ข้อที่บริษัทจำเลยอ้างว่าผู้ตายแจ้งเท็จว่าไม่เคยได้รับการปฏิเสธ ในการขอเอาประกันชีวิตกับบริษัทจำเลยมาก่อนนั้นเมื่อบริษัทจำเลยถือว่าการที่ผู้ตายถูกปฏิเสธการรับประกันชีวิตมาก่อนหรือไม่ ไม่เป็นข้อสำคัญ ข้อสำคัญอยู่ที่ว่าขณะผู้ตายขอประกันชีวิตครั้งที่เกิดเหตุเรื่องนี้ สุขภาพของผู้ตายสมบูรณ์ดีหรือไม่ ฉะนั้น เมื่อนายแพทย์ของบริษัทจำเลยตรวจสุขภาพผู้ตายและเสนอเรื่องให้บริษัทจำเลย บริษัทจำเลยพิจารณาอนุมัติให้ผู้ตายประกันชีวิต จึงแสดงว่าผู้ตายมีสุขภาพสมบูรณ์ บริษัทจำเลยจะมาปฏิเสธการจ่ายเงินโดยอ้างเหตุนี้ จึงไม่ชอบด้วยเหตุผล

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา