โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2491 จำเลยขนน้ำสุรา 16 ขวด มีน้ำสุรา 10 ลิตรไปจากเขตท้องที่จังหวัดพระนครมายังตำบลบางปลาสร้อย อำเภอเมืองชลบุรี โดยไม่ได้ขอ และไม่ได้รับอนุญาตขอให้ลงโทษ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นปรับจำเลย 15 บาท ตามฟ้อง คืนของกลาง 15 ขวดให้จำเลย นอกนั้นริบ

ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องคืนสุราของกลางให้จำเลย

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่า ในขณะกล่าวหาจำเลยกระทำผิด มีกฎกระทรวงการคลัง ออกตามความในมาตรา 16 แห่ง พระราชบัญญัติภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม 2476 ลงวันที่ 17 กรกฎาคม 2487 ไม่ได้ห้ามการขนย้ายสุราออกจากจังหวัดพระนครไปยังต่างจังหวัดตามที่ระบุไว้ในใบแนบท้ายกฎกระทรวงนั้น จำเลยจึงยังไม่มีผิดตามฟ้องต่อมาวันที่ 14 กันยายน 2491 จึงได้มีกฎกระทรวงการคลังออกตามความในมาตรา 16แห่งพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน ฯลฯ ให้ยกเลิกกฎกระทรวงการคลังซึ่งออกมาแล้วทุกฉบับ และห้ามมิให้ผู้ใดขนน้ำสุราไปจากเขตท้องที่ตามใบแนบท้ายกฎนี้ ซึ่งระบุจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรีอยู่ในเขตท้องที่ตามใบแนบนั้นไว้ด้วย ต่อมาวันที่ 12 ตุลาคม 2491 จึงมีกฎกระทรวงการคลังให้ถือเขตจังหวัดแต่ละจังหวัดตามพระราชบัญญัติปกครองท้องที่ ซึ่งเป็นเขตอยู่ในอำนาจและหน้าที่ของเจ้าพนักงานผู้ทำการเก็บภาษีสุรา ศาลฎีกาเห็นว่ากฎกระทรวงฉบับหลัง จะใช้บังคับแก่การกระทำของจำเลยในคดีนี้ไม่ได้ จำเลยจึงไม่มีผิด

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา