โจทก์ฟ้องขอแสดงกรรมสิทธิ์เรือน 2 หลัง เลขที่ 131/1 และ 131/2 ในที่ดินที่โจทก์เช่า และขอให้ขับไล่จำเลยออกจากเรือนเลขที่ 131/1 ซึ่งจำเลยเช่าจากโจทก์และให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย

จำเลยต่อสู้ว่า อาคารสิ่งปลูกสร้างเป็นของจำเลย

ในระหว่างพิจารณา จำเลยยื่นคำร้องว่า เฉพาะบ้านเลขที่ 131/2โจทก์ได้ขอร้องให้ญาติของโจทก์พักอาศัยอยู่ชั่วคราว แต่ปรากฏจากสัญญาเช่าระหว่างโจทก์กับนางสาวเกษณีซึ่งโจทก์นำมาแสดงต่อศาลว่าได้มีการเช่าบ้านเลขที่ 131/2 ค่าเช่าเดือนละ 600 บาท ซึ่งโจทก์ไม่มีอำนาจสิทธิใด ๆ ที่จะให้เช่า เพราะเป็นบ้านของจำเลยทำให้จำเลยเสียหาย ขอให้ศาลสั่งให้โจทก์หรือผู้เช่านำเงินค่าเช่าตั้งแต่วันฟ้องและต่อไปทุก ๆ เดือนมาวางศาล

ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้อง

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การร้องขอคุ้มครองประโยชน์ในระหว่างพิจารณาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 264 นั้น คู่ความฝ่ายใดในคดีนั้น ๆ จะร้องขอก็ได้ แต่จะต้องเป็นการคุ้มครองประโยชน์ของผู้ร้องขอเพื่อให้ ทรัพย์สิน สิทธิ หรือประโยชน์อย่างใดอย่างหนึ่งที่พิพาทกันในคดีนั้นได้รับความคุ้มครองไว้ จนกว่าศาลจะได้มีคำพิพากษา หรือเพื่อความสะดวกในการที่จะบังคับคดีตามคำพิพากษา คดีนี้ โจทก์จำเลยพิพาทกันด้วยเรื่องกรรมสิทธิ์เรือน 3 หลัง เฉพาะเรือนเลขที่ 131/2 เป็นเรือนหลังหนึ่งในจำนวน 3 หลัง ที่โต้เถียงกรรมสิทธิ์กัน ผลของคดี ถ้าจำเลยเป็นฝ่ายชนะคดี ศาลก็ย่อมจะพิพากษายกฟ้องของโจทก์ไปตามคำขอท้ายคำให้การของจำเลยเท่านั้นไม่มีผลบังคับไปถึงผลประโยชน์อันเป็นค่าเช่าตามที่จำเลยร้องขอคุ้มครองได้ เว้นไว้แต่จำเลยจะได้ฟ้องแย้งขอแสดงกรรมสิทธิ์เรือนและเรียกค่าเช่าหรือค่าเสียหายมาด้วย ฎีกาของจำเลยก็ยอมรับว่า โจทก์ฟ้องเพียงขอแสดงกรรมสิทธิ์ แม้ว่าจำเลยจะได้ทราบถึงเหตุที่โจทก์นำเรือนเลขที่ 131/2 ไปให้เช่าภายหลัง ก็ไม่มีเหตุที่ศาลจะสั่งให้ตามคำร้องขอของจำเลยได้

จำเลยฎีกาว่า ถ้าเรื่องพิพาทเป็นของโจทก์จริงแล้ว ก็ไม่จำเป็นต้องฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า ในประเด็นข้อนี้เป็นเรื่องในชั้นพิจารณาและจำเลยเพิ่งยกขึ้นกล่าวอ้างในชั้นฎีกา จึงไม่วินิจฉัยให้ ศาลอุทธรณ์พิพากษามาชอบแล้ว ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา