คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 105 เบ็ญจ.พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติม กฎหมายลักษณะอาญา(ฉบับที่ 10) มาตรา 3 ฐานขบถภายนอกราชอาณาจักร และผิดมาตรา 222, 224, 225 แต่ให้ลงโทษบทหนักบทเดียว คือมาตรา 105 เบ็ญจ พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายลักษณะอาญา (ฉบับที่ 10) มาตรา 3 เพราะเอกสาร จ.1, 2 ที่จำเลยทำปลอมขึ้นเป็นกรณีเกี่ยวพันกับส่วนได้เสียในทางการเมืองระหว่างประเทศ จึงพิพากษาจำคุกจำเลยทั้ง 2 ไว้มีกำหนดคนละ 15 ปี ริบของกลาง

ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยไม่ผิดตามมาตรา 225 ด้วยจึงพิพากษาแก้ว่าจำเลยผิดตามมาตรา 222, 223, 224 และ 105 เบ็ญจนอกจากนี้คงยืน

จำเลยฎีกาว่า ไม่ผิดมาตรา 105 เพราะหนังสือที่ทำขึ้นผิดเพียงฐานปลอมหนังสือราชการตามธรรมดาตามมาตรา 224 เท่านั้น

ศาลฎีกาตรวจสำนวนแล้ว ข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยทั้ง 2 ได้สมคบกันทำเอกสารหมาย จ.1, 2 ของกลาง ปลอมขึ้นเป็นสำเนาหนังสือราชการของกระทรวงกลาโหมเป็นคำสั่งลับมาก ถึงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศแห่งประเทศไทย ขอให้เจรจาตอบข้อเสนอของกระทรวงกลาโหมสหภาพโซเวียตในเรื่องกิจการทหารและทางอาวุธซึ่งทางสหภาพโซเวียตจะให้ความช่วยเหลือ และขอให้แจ้งข้อเสนอแนวทางนโยบายทางการเมืองของกระทรวงกลาโหมแห่งประเทศไทย เพื่อให้กระทรวงกลาโหมแห่งสหภาพโซเวียตทราบ โดยจำเลยได้ลงลายมือชื่อของพลตรี สุรพล สุรพลพิเชษฐ์ รองผู้อำนวยการศึกษาและวิจัย กรมเสนาธิการกระทรวงกลาโหม ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ปลอมลงในสำเนาเอกสารปลอมนั้นรับรองว่าเป็นสำเนาที่ถูกต้อง ความจริงเอกสารปลอมหมาย จ.1, 2 ไม่ใช่เอกสารของทางราชการกระทรวงกลาโหม หากจำเลยคิดทำปลอมขึ้นเองทั้งนั้น แล้วจำเลยทำการติดต่อกับนายที.เวอร.กินดีแอนเดอร์ซัน ชนชาติสวีเดน ซึ่งเป็นสายของเจ้าพนักงานตำรวจเพื่อทำการขายเอกสารลับปลอมนี้ให้ แต่ได้ถูกเจ้าพนักงานวางแผนการจับจำเลยและเอกสารปลอมนี้ได้ขณะจะทำการซื้อขายกัน

ศาลฎีกาเห็นว่าเอกสารที่จำเลยทำปลอมขึ้นนี้ เกี่ยวด้วยเรื่องการเมืองด้วย และเป็นเอกสารของกระทรวงกลาโหมเกี่ยวด้วยเรื่องทางการเมืองระหว่างประเทศ จึงเป็นผิดตามมาตรา 105 เบ็ญจ.แล้ว ฯลฯ

แต่เห็นควรลดโทษปราณีให้จำเลยตามมาตรา 59 หนึ่งในสามคงให้จำคุกจำเลยไว้มีกำหนดคนละ 10 ปี นอกจากนี้คงยืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา