โจทก์ฟ้องว่า จำเลยโดยไตร่ตรองไว้ก่อนใช้ของมีคมเป็นอาวุธปาดเชือดทำร้ายร่างกายผู้เสียหาย โดยเจตนาฆ่า แต่ผู้เสียหายไม่ตายสมเจตนาของจำเลยขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(4), 80

จำเลยให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 289(4), 80, 52(1) ลงโทษจำคุกตลอดชีวิต

โจทก์และจำเลยไม่อุทธรณ์ ศาลชั้นต้นส่งสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 245

ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยใช้อาวุธมีคมปาดเชือดคอผู้เสียหายเป็นแผลฉกรรจ์ยาว 15 เซนติเมตร ลึก 6 เซนติเมตร ตัดเข้าหลอดอาหารส่วนต้นและเส้นประสาทกล่องเสียงด้านซ้ายอันเป็นอวัยวะสำคัญ อาจทำให้ผู้เสียหายถึงแก่ความตายได้เมื่อผู้เสียหายไม่ถึงแก่ความตาย เนื่องจากแพทย์ได้ทำการเยียวยารักษาไว้ทันการกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดฐานพยายามฆ่าผู้เสียหาย และการที่จำเลยกระทำผิดดังกล่าวก็โดยมีการตระเตรียมการและวางแผนการไว้ล่วงหน้า ทั้งนี้โดยหวังจะได้รับเงินบำเหน็จและเงินประกันชีวิตของผู้เสียหาย จึงเป็นการกระทำโดยไตร่ตรองไว้ก่อน

พิพากษากลับ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา