โจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2499 เวลากลางคืนจำเลยทั้งสองได้บังอาจใช้กำลังกายทำร้ายร่างกายกัน โดยนายเทียมใช้กำลังกายทำร้ายร่างกายนายเวียนบาดเจ็บ ส่วนนายเวียนใช้กำลังกายทำร้ายนายเทียมไม่บาดเจ็บ จึงขอให้ลงโทษนายเวียนจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 338

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่านายเวียนทำร้ายนายเทียมไม่ถึงบาดเจ็บและไม่เป็นการบังอาจ เพราะมิได้ทำร้ายฝ่ายเดียว ไม่ผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 338(3) จึงพิพากษาให้ยกฟ้อง

ศาลอุทธรณ์และศาลฎีกาพิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโดยเหตุผลเดียวกัน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา