จำเลยให้การรับสารภาพว่า ในคืนวันเดียวกันจำเลยได้ลักโซ่ของ ก.ข.ค. แล ง. ไปคนละ ๑ โซ่ ราคาโซ่ละ ๑๒ สตางค์

ปัญหาจึงมีว่า จะลงโทษจำเลยเรียงกะทงกันไปได้ฤาไม่

ศาลเดิมเห็นว่า กฎหมายอาญา ม.๗๑ นั้นให้อำนาจศาลใช้ดุลยพินิจที่จะลงโทษจำเลยเรียงกะทง จึงพิพากษาว่าเฉภาะคดีเรื่องลักโซ่ ๔ สำนวนนี้ให้รวมกันลงโทษจำคุกจำเลยกะทงเดียวแลลดฐานปราณีย์ตามมาตรา ๕๙ คงให้จำคุกมีกำหนด ๓ เดือน

ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จะยกมาตรา ๗๑ มาใช้ในเรื่องนี้หาถูกไม่ เพราะเจ้าของไม่ได้อยู่ในที่แห่งเดียวกัน แลโซ่ก็อยู่ห่างกันตั้งแต่เส้นหนึ่งขึ้นไป จึงพิพากษาลงโทษเรียงกะทง ให้จำคุกจำเลยสำนวนละ ๓ เดือน

จำเลยฎีกา โดยมีผู้พิพากษาศาลเดิมรับรอง

ศาลฎีกาเห็นว่า ความในมาตรา ๗๑ นั้นไม่ได้บังคับให้ศาลต้องเรียงกะทงลงโทษจำเลยเสมอไป ตามฎีกาที่ ๓๖๕ ถึง ๓๗๐ ปี พ.ศ.๒๔๖๒ จึงพิพากษายืนตามศาลเดิม เพราะเปนคดีเล็กน้อย ฎีกาที่อ้างนั้น ดำเนินตามฎีกาที่ ๓๘๓ + ๓๘๕/๒๔๖๐

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา