โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานลักทรัพย์ตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 293 จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามฟ้อง ให้จำคุก 3 ปี ลดฐานสารภาพชั้นสอบสวน 1 ใน 3 คงจำคุก 2 ปี และให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์แก่เจ้าทรัพย์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

จำเลยฎีกาว่า การกระทำของจำเลยเป็นผิดฐานฉ้อโกง หาใช่ฐานลักทรัพย์ไม่

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามข้อเท็จจริงศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยได้แต่งคนไปหลอกเจ้าทรัพย์ว่าจะซื้อแหวนเพชร เจ้าทรัพย์ได้นำมาให้ดู 2 วง ระหว่างดูและต่อราคากันเผอิญเจ้าทรัพย์ปวดปัสสาวะจึงเข้าห้องน้ำไม่เกิน 5 นาที กลับออกมาไม่พบจำเลย ๆ ได้หลบหนีและได้นำแหวนไปด้วย ดังนี้เห็นว่า เจ้าทรัพย์หาได้มอบการครอบครองให้แก่จำเลยไม่ จำเลยจึงมีผิดฐานลักทรัพย์

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา