โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีและรับประทายน้ำสุราเถื่อน ครั้นเจ้าพนักงานเข้าจับกุมจำเลยกับพวกได้บังอาจทำร้ายร่างกายและต่อสู้ขัดขวาง

จำเลยให้การปฏิเสธ ส่วนสุรานั้นแก้ว่าเป็นสุรารัฐบาล

ศาลชั้นต้นเห็นว่า แม้พะยานโจทก์จะให้การแตกต่างกัน แต่จำเลยรับว่าได้ดื่มสุรากันจริง แต่เป็นสุรารัฐบาล เป็นหน้าที่ของจำเลยต้องสืบให้สมข้อต่อสู้ จึงพิพากษาลงโทษจำเลยตามพ.ร.บ.ภาษีชั้นใน ๑๒๔๘ มาตรา ๖ ส่วนข้อหาอื่นให้ยก

โจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์เป็นผู้กล่าวหาว่าจำเลยรับประทานสุราเถื่อน แต่จำเลยว่าเป็นสุรารัฐบาลจึงเป็นหน้าที่โจทก์จะต้องสืบให้ได้ความว่าจำเลยรับประทานสุราเถื่อนโดยรู้อยู่แล้วเมื่อโจทก์สืบไม่สมก็ต้องยกฟ้องโจทก์ จึงพิพากษาแก้ให้ยกฟ้องโจทก์

โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อโจทก์เป็นผู้กล่าวหาอ้างว่า จำเลยกระทำความผิดก็ต้องพิศูจน์ให้สมฟ้อง เพราะกฎหมายสันนิษฐานว่า คนทุกคนไม่ได้กระทำผิดกฎหมายแต่โจทก์สืบไม่สม จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา