โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกสมคบกันมีไม้สักซึ่งเป็นไม้หวงห้ามจำนวน 27.70 เมตรลูกบาศก์ไว้ในความครอบครองภายในเขตการควบคุมการแปรรูปไม้โดยไม่รับอนุญาต

จำเลยปฏิเสธ

ศาลจังหวัดนครสวรรค์พิจารณาคดีเรื่องนี้รวมกับคดีดำ 2346/2498ซึ่งนายดี นายพุด นายสิงห์เทาถูกอัยการฟ้องว่ากระทำผิดร่วมกับจำเลยในคดีนี้แล้ว พิพากษาว่าจำเลยทั้ง 5 ผิดตาม พระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 48, 73 และ (ฉบับที่ 3) 2494 มาตรา 17 ปรับคนละ500 บาท เพิ่มโทษนายอัมพร นายพุด จำเลยตาม กฎหมายลักษณะอาญามาตรา 72 อีก 1 ใน 3 เป็นปรับนายอัมพร นายพุดจำเลยคนละ 666.66 บาท ค่าปรับจัดการตาม มาตรา 18

จำเลยทั้ง 5 อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์ฟังว่า นายดี นายสิงห์เทา นายพุด จำเลยเป็นแต่ลูกจ้างล่องแพ ไม่ได้สมคบด้วย จึงพิพากษาแก้ให้ปล่อยจำเลย 3 คนนี้นอกจากที่แก้คงยืน

นายอัมพร นายจันทร์จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่าเป็นข้อเท็จจริงต้องห้าม ไม่รับฎีกา จำเลยทั้งสองอุทธรณ์คำสั่งศาลฎีกาสั่งรับฎีกาของนายจันทร์จำเลยคนเดียว ในปัญหาข้อกฎหมายที่ว่า นายจันทร์จำเลยเป็นผู้ขนย้ายโดยอ้างว่าจัดการแทน น.ต.ประดิษฐ์ จำต้องได้รับอนุญาตด้วยหรือไม่

ศาลฎีกาเห็นว่าตาม พระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 48นั้น การมีไม้แปรรูปจำนวนเกิน 0.20 เมตรลูกบาศก์ไว้ในครอบครองเว้นแต่จะได้รับอนุญาตนั้น ไม่จำกัดว่าต้องเป็นผู้แปรรูปไม้เองเป็นผู้ตั้งโรงแปรรูปไม้หรือตั้งโรงค้าไม้แปรรูป ดังการกระทำที่กล่าวไว้ตอนต้นตาม มาตรานี้ และกฎหมายไม่ได้บัญญัติว่า ผู้แปรรูปไม้ ฯลฯ หรือมีไม้แปรรูปไว้ในความครอบครองต้องเป็นเจ้าของไม้แปรรูปนั้น กฎหมายบัญญัติเพียงว่าผู้ทำการแปรรูปไม้ ฯลฯ ตลอดจนผู้มีไม้แปรรูปไว้ในความครอบครองต้องได้รับอนุญาตตามความในพระราชบัญญัติป่าไม้ทั้งนั้น เมื่อนายจันทร์ จำเลยไม่ได้รับอนุญาตก็ต้องเป็นความผิด แม้นายจันทร์จำเลยจะเป็นเพียงผู้จัดการแทนผู้อื่นก็ดี

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา