โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์ของโจทก์ไปขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘,๒๙๔

ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว สั่งให้ยกข้อหาโจทก์เสีย

โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าโจทก์นำพะยานสืบในชั้นไต่สวน ๒ คนและอ้างสำนวนการสอบสวนประกอบ คดีของโจทก์ยังไม่มีมูลพอที่จะรับพิจารณา จึงพิพากษายืนตามคำสั่งศาลชั้นต้น

โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยศาลล่างว่า คำให้การของพะยานชั้นเจ้าพนักงานสอบสวนนั้นโดยลำพังแล้ว จะฟังเป็นพะยานหลักฐานในชั้นศาลไม่ได้ แม้ในชั้นไต่สวนมูลฟ้องก็รับไม่ได้เช่นเดียวกัน เพราะมิใช่เป็นคำพะยานที่ได้ให้การต่อหน้าศาล จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา