โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองได้สมคบกันละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ และทำให้เกิดความเสียหายแก่โจทก์ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 83, 150, 153, 157 , 165

ศาลชั้นต้นเห็นว่า ฟ้องของโจทก์ไม่มีมูลว่าจำเลยทั้งสองได้กระทำความผิดทางอาญาคดีพอวินิจฉัยได้โดยไม่ต้องไต่สวนมูลฟ้อง แล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์

โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

โจทก์ฎีกาว่าฟ้องของโจทก์สมบูรณ์และถูกต้องตาประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาแล้ว ควรไต่สวนมูลฟ้องต่อไปตามกฎหมาย

ศาลฎีกาเห็นว่า ตามคำฟ้องประกอบกับเอกสารท้ายฟ้องไม่ปรากฏว่าจำเลยทั้งสองได้ละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ เพื่อให้เกิดความเสียหายแก่โจทก์อย่างไร เพราะจำเลยทั้งสองปฏิบัติหน้าที่ราชการไปตามระเบียบ ไม่ได้ปฏิบัติหรือละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยทุจริต ฉะนั้น แม้จะเป็นความจริงตามคำฟ้อง จำเลยทั้งสองก็ไม่มีความผิดตามบทกฎหมายที่โจทก์ขอให้ลงโทษศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกัน ให้ยกฟ้องโดยไม่ต้องไต่สวนชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา