โจทก์ฟ้องและแก้ฟ้องว่า จำเลยได้ออกเช็คธนาคารกรุงเทพจำกัดสาขาราชวงศ์ เพื่อชำระหนี้ให้โจทก์ จำนวนเงิน 40,000 บาท ครั้นถึงกำหนดโจทก์นำเช็คดังกล่าวเข้าบัญชีของโจทก์ที่ธนาคารกรุงเทพพาณิชยการ จำกัด สาขาปากน้ำโพเพื่อเรียกเก็บเงิน แต่ธนาคารกรุงเทพจำกัดสาขาราชวงศ์ปฏิเสธการจ่ายเงินโดยอ้างว่ามีคำสั่งระงับการจ่าย ทั้งนี้เนื่องจากจำเลยออกเช็คโดยเจตนาที่จะไม่ให้มีการชำระเงินตามเช็คนั้น และจำเลยได้ห้ามธนาคารมิให้ใช้เงินตามเช็คโดยเจตนาทุจริต ฯลฯ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3

ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้อง เห็นว่า คดีมีมูล มีคำสั่งประทับฟ้อง

จำเลยให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

โจทก์ฎีกาว่าจำเลยอายัดการจ่ายเงินตามเช็คโดยเจตนาทุจริต ศาลชั้นต้นจึงสั่งรับฎีกาโดยเห็นว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมาย

ศาลฎีกาเห็นว่าศาลล่างฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่าจำเลยสั่งระงับการจ่ายเงินตามเช็คโดยมิได้มีเจตนาทุจริต เป็นการวินิจฉัยปัญหาข้อเท็จจริง โจทก์ฎีกาว่าจำเลยได้อายัดการจ่ายเงินตามเช็คโดยเจตนาทุจริต จึงเป็นการฎีกาโต้เถียงข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220ที่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาโจทก์โดยอ้างว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมาย เป็นการไม่ชอบศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาโจทก์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา