โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484มาตรา 4, 7, 47, 48, 73, 74,… และริบไม้ของกลาง

จำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสามผิดตามฟ้อง ลงโทษจำคุกคนละ2 ปี ไม้ของกลางริบ

จำเลยทั้งสามอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

จำเลยทั้งสามฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "จำเลยที่ 1 ตั้งนายจำลอง รัตนกนก เป็นทนายให้มีอำนาจใช้สิทธิในการฎีกาได้ด้วย ส่วนจำเลยที่ 2 ที่ 3 ตั้งนายประจักษ์ สง่าปทุม เป็นทนายในชั้นอุทธรณ์ให้มีอำนาจใช้สิทธิในการอุทธรณ์ ฎีกา มิได้ตั้งนายจำลองเป็นทนายแต่อย่างใด ฎีกาทำเป็นฉบับเดียวลงชื่อนายจำลองทนายของจำเลยที่ 1 เป็นผู้ฎีกาจำเลยที่ 2ที่ 3 ซึ่งไม่มีทนายชั้นฎีกาไม่ได้ลงชื่อเป็นผู้ฎีกาด้วย ฉะนั้นแม้ฎีกาฉบับนี้จะได้ระบุชื่อของจำเลยที่ 2 ที่ 3 ไว้ในฎีกาหน้าแรกว่าเป็นผู้ที่ขอยื่นฎีกาด้วยก็ตามย่อมถือไม่ได้ว่าเป็นฎีกาของจำเลยที่ 2 ที่ 3 ด้วย ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาของจำเลยทั้งสามซึ่งรวมถึงจำเลยที่ 2 ที่ 3 ด้วยนั้น จึงไม่ชอบ ต้องถือว่าจำเลยที่ 1 เท่านั้นฎีกา มีปัญหาจะต้องวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยที่ 1 ในปัญหาข้อกฎหมายข้อเดียวว่า ฟ้องโจทก์บรรยายว่าคดีนี้พนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธรอำเภอสีคิ้วได้สอบสวนแล้ว แต่บรรยายที่เกิดเหตุว่า เหตุเกิดที่ตำบลโคกกระชาย อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา ฟ้องโจทก์จึงเป็นฟ้องที่ไม่ชอบ พิเคราะห์แล้วเหตุคดีนี้เกิดที่อำเภอครบุรีร้อยตำรวจเอกกลิ่น ทิพโอสถ พนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธรอำเภอครบุรีเป็นผู้สอบสวน และมาเบิกความยืนยัน จึงเป็นการสอบสวนที่ชอบ ที่ฟ้องโจทก์หน้าแรกพิมพ์ว่าพนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธรอำเภอสีคิ้วสอบสวนแล้ว จึงเป็นการพิมพ์ผิดพลาดไป ฟ้องโจทก์ชอบแล้ว…"

พิพากษายืน.

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา สำนักงานส่งเสริมงานตุลาการ