โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน 2520 เวลากลางคืนก่อนเที่ยงจำเลยทั้ง 8 ได้บังอาจร่วมกันใช้เครื่องมือประเภทอวนติดตามีสายพาน ซึ่งเป็นเครื่องมือต้องห้ามตามประกาศกระทรวงเกษตร ฯลฯ ข้อ 3 ทำการประมงจับปลาในอ่าวไทย โดยฝ่าฝืนกฎหมายและประกาศดังกล่าว เหตุเกิดที่ตำบลหัวหิน อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490 มาตรา 5, 32, 65, 69, 70 พระราชบัญญัติการประมง (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2496 มาตรา 10 ประกาศกระทรวงเกษตรฯ เรื่องกำหนดฤดูปลาทูมีไข่และห้ามมิให้ใช้เครื่องมือบางชนิดจับปลาทู และกำหนดขนาดตาของเครื่องมือบางชนิดในฤดูมีปลาทูขนาดเล็ก ลงวันที่ 7 พฤศจิกายน 2518 ข้อ 3 และริบของกลาง

จำเลยทั้ง 8 ให้การรับสารภาพ

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามที่โจทก์ฟ้อง จำคุกคนละ 6 เดือน ปรับคนละ 800 บาท จำเลยให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา เป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 กึ่งหนึ่ง คงจำคุกคนละ 3 เดือน และปรับคนละ 400 บาทโทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้ภายในกำหนด 2 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 56 ไม่ชำระค่าปรับจัดการตามมาตรา 29, 30 ของกลางริบ

จำเลยทั้ง 8 อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้จำเลยทั้ง 8 ให้การรับสารภาพและไม่มีการสืบพยาน ข้อเท็จจริงจึงฟังได้ว่าจำเลยทั้ง 8 ร่วมกันใช้เครื่องมือประเภทอวนติดตามีสายพาน ทำการประมงจับปลาในอ่าวไทยในเขตตำบลหัวหิน อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ และตามฟ้องของโจทก์ตลอดจนคำขอท้ายฟ้องมุ่งประสงค์กล่าวอ้างว่า จำเลยทั้ง 8กระทำผิดต่อกฎหมายโดยฝ่าฝืนประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เรื่องกำหนดฤดูปลามีไข่และห้ามมิให้ใช้เครื่องมือบางชนิดจับปลาทูและกำหนดขนาดตาของเครื่องมือบางชนิดในฤดูมีปลาทูขนาดเล็ก ลงวันที่ 7 พฤศจิกายน 2518 ข้อ 3 แต่โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยทั้ง 8บังอาจร่วมกันใช้เครื่องมือประเภทอวนติดตามีสายพานทำการประมงจับปลาในอ่าวไทย ซึ่งเครื่องมือที่จำเลยที่ 8 ใช้ทำการประมงเป็นคนละประเภทกับเครื่องมือที่ระบุห้ามไว้ตามประกาศข้อ 3 ข้อเท็จจริงจึงรับฟังไม่ได้ว่าจำเลยทั้ง 8 ได้ใช้เครื่องมือตามที่ระบุห้ามไว้ตามประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ดังกล่าวทำการประมงตามที่โจทก์ฟ้องอันเป็นความผิดต่อกฎหมายที่โจทก์ประสงค์ให้ลงโทษ จึงลงโทษจำเลยทั้ง 8 ไม่ได้

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา