ได้ความว่าเมื่อวันที่ ๑๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๔๓๘ โจทก์ฟ้องเรียกเงินกู้จาก ก. แลจำเลยที่ ๑ โดยจำเลยที่ ๑ เป็นผู้ค้ำประกัน ต่อมาเมื่อวันที่ ๒๑ ตุลาคม จำเลยที่ ๒ ซึ่งเป็นภรรยาจำเลยที่ ๑ ได้โอนที่ดินรายพิพาทราคา ๒๐๐๐ บาท ซึ่งเป็นสินบริคณห์ระหว่างจำเลยที่ ๑ แลที่ ๒ ที่ได้จำนองไว้กับจำเลยที่ ๓ เป็นเงิน ๔๘๐ บาทหลุดเป็นสิทธิแก่จำเลยที่ ๓ โดยจำเลยที่๒ก็รู้อยู่แล้วว่าจำเลยที่ ๑ ถูกโจทย์ฟ้องทั้งจำเลยที่ ๑ เองก็ทราบการโอนแต่ก็มิได้ทักท้วงประการใด โจทก์จึงฟ้องขอให้ทำลายนิติกรรมการโอน

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การกระทำของจำเลยเป็นการทำให้โจทก์เสียเปรียบจึงพิพากษาให้เพิกถอนการโอนที่ดิน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา