ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลย 7 ปี 6 เดือน ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 78 ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นจำคุก 3 ปี ตามมาตรา 288, 72,78 โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ตามข้อเท็จจริงที่โจทก์นำสืบถึงการกระทำของจำเลยมานั้นจะเป็นการกระทำโดยบันดาลโทสะ ซึ่งอาจลดโทษลงได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 72 หรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยเป็นบุตรเขยผู้ตายด้วยกัน วันเกิดเหตุจำเลยกลับจากขึ้นตาลเอาน้ำตาลมาเคี่ยวแล้วจะไปขึ้นตาลอีก ผู้ตายก่อเหตุก่อนเนื่องจากไม่พอใจบุตรจำเลยในระหว่างที่จำเลยไปขึ้นตาล แต่มิได้กระทำในทางที่ควร ครั้นจำเลย ซึ่งเป็นบิดากลับมาบ้าน ผู้ตายได้ด่าดูหมิ่นจำเลยซึ่งหน้าถึงตระกูลจำเลย เมื่อจำเลยพูดห้ามไม่ให้ด่า ผู้ตายยังด่าจำเลยถึงตระกูลเช่นเดิมอีก และด่าด้วยถ้อยคำหยาบอีกหลายคำ จำเลยห้ามผู้ตายหลายครั้ง ผู้ตายไม่ยอมหยุดด่าแล้วด่าอีกต่อเนื่องกันจนจำเลยอดโทสะไม่ได้ ถือได้ว่าเป็นการข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรม จำเลยจึงฟันผู้ตายในขณะนั้นเพราะบันดาลโทสะ ศาลลดโทษลงได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 72"

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา เนติบัณฑิตยสภา