คดีนี้สืบเนื่องมาจากพนักงานสอบสวนสถานีตำรวจนครบาลยานนาวาขอฝากขังจำเลยต่อศาลไว้ในระหว่างสอบสวนผู้ประกันขอประกันตัวจำเลยไป ภายหลังไม่สามารถส่งตัวจำเลยต่อศาลตามกำหนดนัดศาลชั้นต้นสั่งปรับผู้ประกันเต็มตามจำนวนในสัญญา เมื่อโจทก์ฟ้องคดีต่อศาลแล้วผู้ประกันก็ยังไม่สามารถส่งตัวจำเลยต่อศาลได้ต่อมาผู้ประกันแถลงต่อศาลว่าจำเลยถูกขังอยู่ในคดีความผิดต่อพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ อยู่ที่เรือนจำพิเศษกรุงเทพมหานคร และยื่นคำร้องขอลดค่าปรับ

ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้อง

ผู้ประกันอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

ผู้ประกันฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า 'ที่ผู้ประกันฎีกาว่า ผู้ประกันมีส่วนในการจับกุมจำเลยส่งศาลด้วยนั้นได้ความเพียงว่า เมื่อตำรวจสถานีตำรวจนครบาลบางโพงพางจับตัวจำเลยได้ในคดีอื่น ผู้ประกันทราบจึงแจ้งให้ศาลทราบ ถือไม่ได้ว่าผู้ประกันมีส่วนในการจับกุมจำเลย คดีนี้เป็นคดีมีอัตราโทษสูง จำเลยหลบหนีไปเป็นเวลาถึง 1 ปีเศษ การที่ได้ตัวจำเลยมาดำเนินคดีก็เพราะจำเลยถูกจับในคดีอื่น ตามพฤติการณ์ดังกล่าวศาลฎีกาเห็นว่า การที่ศาลชั้นต้นสั่งปรับผู้ประกันเป็นเงิน 20,000 บาทนั้นเป็นจำนวนเงินอันสมควรแล้ว ไม่มีเหตุที่จะลดหย่อนค่าปรับให้ที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้อง และศาลอุทธรณ์พิพากษายืนนั้น ชอบแล้ว ฎีกาของผู้ประกันฟังไม่ขึ้น'

พิพากษายืน.

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา ADMIN