โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้ไม้คานเป็นอาวุธ กระทุ้งทำร้ายผู้เสียหายที่บริเวณลูกนัยตาขวา 1 ที ผู้เสียหายได้รับอันตรายสาหัส ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297

จำเลยให้การรับสารภาพ

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 297 จำคุก 4 ปี ลดกึ่งหนึ่งตามมาตรา 78 คงจำคุก 2 ปี

จำเลยอุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยให้น้อยลงและรอการลงโทษด้วย

ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเฉพาะกำหนดโทษที่วางไว้เป็นว่าให้จำคุก 2 ปี ลดกึ่งหนึ่งตามมาตรา 78 คงจำคุก 1 ปี โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้ 3 ปี

โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโดยไม่รอการลงโทษ

ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลชั้นต้นให้จำคุกจำเลยเมื่อลดกึ่งหนึ่งแล้วกำหนด 2 ปี แต่ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำคุกจำเลย เมื่อลดกึ่งหนึ่งแล้วกำหนด 1 ปี และให้รอการลงโทษจำคุกจำเลยไว้ด้วย จึงเป็นการแก้มาก ไม่ต้องห้ามตามมาตรา 297 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา โจทก์ฎีกาข้อเท็จจริงได้

ในข้อเท็จจริงนั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา