โจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน 2498 เวลากลางวันจำเลยได้บังอาจใช้ไม้ตีทำร้ายนายจ๋องบาดเจ็บโดยมิได้เจตนาจะฆ่านายจ๋อง ๆ ถึงแก่ความตาย จึงขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 251

จำเลยต่อสู้ว่าป้องกันตัว

ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาว่าจำเลยผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 251 ให้จำคุก 10 ปี

จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน แต่ให้จำคุกจำเลย 5 ปี

โจทก์และจำเลยฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ฎีกาในเรื่องดุลพินิจเป็นฎีกาในข้อเท็จจริง และจำเลยก็ฎีกาในเรื่องพยานโจทก์เบิกความแตกต่างเป็นฎีกาในข้อเท็จจริงจึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 จึงให้ยกฎีกาโจทก์และจำเลยเสีย

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา