โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3(1)(3)

จำเลยให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยกรอกรายการลงในเช็คมอบให้ผู้เสียหายเพื่อชำระหนี้และแจ้งแก่ผู้เสียหายว่าลายเซ็นผู้สั่งจ่ายในเช็คที่เซ็นว่าแสง แสงสัมฤทธิ์ชัย เป็นนามแฝงของจำเลยที่ใช้กับธนาคาร ผู้เสียหายหลงเชื่อยอมรับเอาเช็คตามฟ้องทั้งสามฉบับไว้ ฟังได้ว่าจำเลยเป็นผู้ออกเช็คแก่ผู้เสียหาย เมื่อธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน จำเลยต้องมีความผิดพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คพ.ศ. 2497 มาตรา 3(1)(3) ให้จำคุกจำเลยไว้มีกำหนด 3 เดือน

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์เห็นว่า นายแสง แสงสัมฤทธิ์ชัย เป็นผู้สั่งจ่ายเช็คตามฟ้อง ไม่ใช่จำเลย จำเลยกับนายแสง แสงสัมฤทธิ์ชัย เป็นคนละคนจำเลยไม่มีความผิด พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ยกฟ้องโจทก์

โจทก์และโจทก์ร่วมฎีกา

ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยเป็นผู้เขียนจำนวนเงินลงในเช็คที่มีลายมือชื่อ นายแสง แสงสัมฤทธิ์ชัย เป็นผู้สั่งจ่ายทั้งสามฉบับ มอบให้โจทก์ร่วม และโจทก์ร่วมได้นำเช็คดังกล่าวนั้นไปขึ้นเงินจากธนาคารธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินดังโจทก์กล่าวในฟ้องจริง จำเลยและนายแสง แสงสัมฤทธิ์ชัย เป็นคนละคน ลายมือชื่อผู้สั่งจ่ายในเช็คทั้งสามฉบับเป็นลายมืออันแท้จริงของนายแสง แสงสัมฤทธิ์ชัย จำเลยเคยใช้เช็คที่มีชื่อแสง แสงสัมฤทธิ์ชัย เป็นผู้สั่งจ่าย ชำระหนี้ให้กับโจทก์ร่วม โจทก์ร่วมนำไปขึ้นเงินได้มาก่อนแล้วสองสามครั้ง ศาลฎีกาเชื่อว่าจำเลยเอาเช็คทั้งสามฉบับตามฟ้องที่มีลายมือชื่อของนายแสง แสงสัมฤทธิ์ชัย เป็นผู้สั่งจ่ายกรอกจำนวนเงินลงในเช็คมอบให้โจทก์ร่วมเป็นการชำระหนี้ค่ากรอบมุ้งลวดที่จำเลยซื้อมาจากโจทก์ร่วม โดยจำเลยอ้างต่อโจทก์ร่วมว่าชื่อของนายแสง แสงสัมฤทธิ์ชัย เป็นนามแฝงของจำเลยที่ใช้กับธนาคารคดีฟังได้ว่าจำเลยออกเช็คที่มีลายมือชื่อนายแสง แสงสัมฤทธิ์ชัยเป็นผู้สั่งจ่ายชำระหนี้ค่ากรอบมุ้งลวดให้แก่โจทก์ร่วม โดยแสดงว่าจำเลยมีชื่อที่ใช้กับธนาคารว่า แสง แสงสัมฤทธิ์ชัย โดยเจตนาจะมิให้มีการใช้เงินตามเช็ค

พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา เนติบัณฑิตยสภา