คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทรณฟังขอ้เท็จจริงต้องกันว่า จำเลยขี้นไปบนโรงเรียนประชาบาลแม่ปะ แล้วตบหน้า จ. หลานชายของจำเลย จึงลงดทษจำเลยตาม ม.๓๓๘ ข้อ ๓ ฐานทำร้ายร่างกายไม่ถึงบาดเจ็บส่วนฐานบุรุกเข้าไปในสถานที่ราชการให้ยกเสียเพราะโรงเรียนประชาบาลไม่ใช่สถานที่ราชการ

โจทก์ฎีกาชอให้ลงโทษจำเลยฐานบุกรุกที่ศาลล่างยกฟ้องอีกด้วย

ศาลฎีกาตัดสินว่าตาม พ.ร.บ. ประถมศึกษา พ.ศ. ๒๔๗๘ ว่าโรงเรียนประชาบาลนั้นตั้งขึ้นและดำรงอยู่ด้วยทุนของตนเองหรือของประชาขนหรือด้วยเงินรัฐบาลออกช่วยการประถมศึกษาต่างหาก หาใช่สถานที่ใช้ในราชการไม่ จึงพิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา