ได้ความว่าเจ้าทุกข์ป่วยเป็นไข้ได้ให้จำเลยเข้าทรงเจ้า เจ้าทุกข์ไม่มีเงินให้จึงเอาสร้อยข้อมือให้จำเลยยึดไว้เป็นประกัน ภายหลังเจ้าทุกข์เอาเงินไปไถ่สร้อยคืนจากจำเลย แต่ไม่ได้สร้อยคืน ปรากฎว่าชั้นแรกจำเลยตั้งใจจะคืนสร้อยให้แก่เจ้าทุกข์ แต่ยังหาสร้อยไม่พบ จึงยังคืนให้ไม่ได้ แลสามีจำเลยก็ยังพูดรับรองจะใช้ราคาสร้อยให้

ศาลฎีกาตัดสินว่า ตามรูปคดียังฟังไม่ถนัดว่าจำเลยมีเจตนาทุจจริตคิดจะเบียดบังเอาสร้อยไว้ จำเลยยังไม่มีผิดฐานยักยอกจึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา